منو
سبد خرید

کلارینت

ساز کلارینت

کلارینت(Clarinet)، یکی از سازهای بادی قمیشی است که انواع مرغوب و حرفه‌ای‌اش معمولاً از چوب سیاه آفریقایی ساخته می‌شود. کلارینت یک قمیش، یک مجرای استوانه‌ای و یک سوراخ تقریباً استوانه ای دارد و از دسته سازهای انتقالی محسوب می‌شود. به کسی که این ساز را می‌نوازد، کلارینتیست گفته می‌شود.

ویژگی های ساز

کلارینت انعطاف‌ پذیری استثنائی دارد و همان‌طور که می‌توان در خانه در سبک کلاسیک با آن نواخت در گروه‌های کنسرت، گروه‌های نظامی و جاز نیز به همان خوبی به کار می‌رود. می‌توان گفت این ساز در تمام سبک‌های موسیقی جهان حضور دارد، اما از آنجایی که تکنیک‌های فراوانی را می‌توان با آن اجرا کرد، در موسیقی فولکلوریک بیشتر از آن استفاده می‌شود. کلارینت انواع زیادی دارد که روی‌هم آنها را «خانواده کلارینت» می‌خوانند. معمولاً منظور از کلارینت نوع سوپرانوی آن است. نوعی کلارینت که توانایی تولید فاصله‌های موسیقی شرقی را دارد به قره‌نی معروف است. کلارینت بیشترین محدوده صدایی را در بین سازهای بادی رایج دارد. شکل ظاهری کلارینت را پنج قسمت مجزا تشکیل می‌دهند که قابل جدا شدن از هم هستند. 17 کلید و 6 سوراخ نیز بر بدنه آن وجود دارند که هنگام نواختن، انگشتها برروی آنها جابجا می‌شوند.

برخی از کلارینت‌های رایج

  • کلارینت دو : انتقالی نمی‌باشد.
  • کلارینت سی بمل (رایج‌ترین نوع کلارینت): یک فاصلهٔ دوم بزرگ بم تر از نت نوشته شده صدا می‌دهد.
  • کلارینت لا: یک فاصلهٔ سوم کوچک بم تر از نت نوشته شده صدا می‌دهد.
  • کلارینت می‌بمل (کلارینت کوچک): یک فاصلهٔ سوم کوچک زیرتر از نت نوشته شده صدا می‌دهد.

بافت کلیدها بر روی کلارینت به دو علت پیچیده تر و کامل تر از سیستم کلید بندی در اوبوا است:

  1. به دلایل آکوستیکی
  2. به علت جدیدتر بودن این ساز نسبت به ابوا

به همین دلیل صدای کلارینت از نظر رنگ طنین با ابوا تفاوت دارد. میدان صدای کلارینت متجاوز از سه اکتاو است.

نمايش 1 تا 1 از 1 (1 صفحه)